W 1996r. amerykański psycholog Buss przeprowadził badanie analizujące cechy kobiet na jakie mężczyźni zwracają w pierwszej kolejności uwagę, są to:
– Atrakcyjność fizyczna
– Gospodarność
– Brak wielu doświadczeń seksualnych z uwagi na ewentualne potomstwo
– Młodszy wiek.

To cechy, które świadczą o zdolnościach reprodukcyjnych, a więc oznak zdrowia i młodości. Trochę przestrzeni na inteligencję może znalazłoby się w gospodarności, ale zdecydowanie nie o taką mądrość chodziło mojej znajomej. Mężczyzna poznając dwie równie atrakcyjne fizycznie kobiety, w tym jedną inteligentną kobietę sukcesu, a drugą nie – w większości przypadków wybierze tę drugą. Kobiety inteligentne i atrakcyjne wywołują u mężczyzn zagrożenie, gdyż nie może on dopuścić do sytuacji, w której sam zostałby w tyle. Czy rację miał zatem Isaac Bashevis Singer pisząc: „Podstawą kobiecości jest całkowita umysłowa nicość”?

Kobiecość zaczyna się z chwilą, gdy mała dziewczynka spotyka się z szacunkiem ze strony ojca i akceptacją rodzącej się w niej kobiecości. Sposób w jaki córka przeżywa kobiecość matki jest równie istotna. Czy jest to rzeczywistość w jakiś sposób zagrażająca, niebezpieczna, a może kompletnie nierozpoznawalna dla rosnącej istoty? To mama powinna uczyć córkę dbania o siebie, o swoje ciało, wizerunek. Nikt tak nie inspiruje, motywuje do dbania o siebie jak inna kobieta. To, czy jakaś kobieta wpisuje się we współczesne wyobrażenie kobiecości często zależy od tego, czy sama akceptuje swoją kobiecą tożsamość. A to nie zawsze jest takie proste. Słaby kontakt ze swoją kobiecością można oczywiście zasłaniać na tysiąc sposobów chociażby pasjami, całkowitym poświęceniem kwestiom macierzyństwa tworząc przy tym skomplikowane konstrukcje gardzące zewnętrznym pięknem. Wypieranie kobiecości w jakimś sensie kastruje istotną część osobowości.

Co stanowi zatem esencję kobiecości - zadbane paznokcie, sukienka, szpilki, makijaż? Taką formę kobiecości łatwo uchwycić na pierwszy rzut oka, ale prawdziwy urok kobiety kryje się gdzieś głębiej – w sposobie poruszania się, patrzenia i zachowania. Z punktu widzenia naszej psychiki kobiecość łączy się ze zmysłowością, ciepłem, delikatnością, zalotnością, tajemniczością i inteligencją. Na piękno z pewnością wpływa postawa ciała, duma, prezencja oraz pewność siebie, dlatego gdy kobieta czuje się pociągająca, rzeczywiście taka jest. Stąd wynika potrzeba poznania samej siebie oraz dążenie do samoakceptacji.

W książce „Urzekająca” autorstwa John’a i Stasi Eldredge można przeczytać, że kobieta, już jako mała dziewczynka marzy o tym, by ją podziwiano i by o nią walczono. „ (…)każda kobieta w głębi swojego serca marzy o trzech rzeczach: o przeżyciu romansu, o odegraniu niezastąpionej roli w wielkiej przygodzie i o ujawnieniu jej piękna”. To sprawia, że kobieta skrywa w sobie coś tajemniczego, a co za tym idzie – sama jest tajemnicza. To z pewnością jedna z wielu cech kobiet pociągająca mężczyzn do dziś.

Mężczyźni to wzrokowcy więc najszybsza droga, by zostać zauważoną idzie przez wygląd zewnętrzny. Sam wygląd nie stanowi jednak esencji kobiecości. Kobieta stanie się kobieca, gdy pokocha prawdziwie siebie, gdy z wielką troską i miłością zajmie się swoim ciałem, duszą i rozwojem, żadnej ze sfer przy tym nie zaniedbując.