W przypadku oceanu w czasie burzy wystarczy zejść od 3 do 6 metrów w głąb wody, a już czuć wyłącznie delikatne falowanie. Mindfulness tj. ćwiczenia uważności stawiają za cel m.in. zmniejszenie siły jaką wywierają na nas trudne wydarzenia. Dzieje się to za sprawą m.in. oddechu, do którego przekierowuje się swoją świadomość. Należy obserwować, wsłuchiwać się w tę część ciała, która znajduje się poniżej wzburzonego, zajętego myśleniem umysłu i zazwyczaj pozostaje spokojniejsza. Kiedy przekierowujemy naszą uwagę na oddychanie łatwiej nam uspokoić ciało i umysł.

Mindfulness uczy radzenia sobie z trudnościami, tak by nie dać się zasypać lawinie napięcia, by pod wpływem emocji nie być poniewieranym na falach czyjejś złości. Dopiero kiedy nabierze się dystansu, ochłonie można podejmować decyzje, ważyć słowa, działać. Kiedy uda nam się zmobilizować nasze wewnętrzne siły i stawić czoło problemom zgodnie z tą sztuką, okazuje się że zazwyczaj jesteśmy w stanie wykorzystać siłę, z jaką oddziałuje na nas problem, po to, by przezeń przebrnąć. Zupełnie jak żeglarz, który tak ustawia żagiel, aby jak najlepiej wykorzystać siłę wiatru do napędzenia łodzi.

Nie da się żeglować prosto pod wiatr, ale jeśli ktoś umie żeglować wyłącznie z wiatrem, popłynie tam dokąd on go poniesie. Jednak jeśli umiesz wykorzystać energię wiatru i masz cierpliwość, czasami masz szansę dotrzeć tam, gdzie chcesz. I wciąż możesz nad wszystkim panować. Dobrzy żeglarze uczą się rozpoznawać zmieniające warunki atmosferyczne. Jeśli to możliwe unikają burz, ale gdy im się przytrafi sztorm wiedzą, kiedy zwinąć żagle, zamknąć luki, rzucić kotwicę i przeczekać, kontrolując to, co kontrolować się da, odpuszczając całą resztę.

Aby nabyć takich umiejętności potrzebna jest praktyka i mnóstwo własnych doświadczeń. Człowiek zdecydowanie lepiej zapamiętuje doświadczenia przeżywając je z innymi ludźmi. Praktykowanie uważności w grupie ma kilka poważnych korzyści:

– W grupie masz szansę zebrać wszystkie przeżycia razem, podsumowujesz, próbujesz zrozumieć je jako całość.
– Kiedy werbalizujesz (ubierasz w słowa) swoje doświadczenia i przeżycia mówiąc o nich zaczynasz je lepiej rozumieć i dostrzegasz dużo więcej rzeczy.
– Twoje słowa będą cenną wskazówką dla innych i vice versa.
– Na twoje doświadczenie możesz spojrzeć z dystansu z większą ilością osób zachowując obiektywizm.
– Dzielenie rozbraja zniechęcenie i chęć rezygnacji z powziętych postanowień.